ლითონის შეფუთვის სტრუქტურული ანალიზი

ლითონის შეფუთვის სტრუქტურული ანალიზი​​​​​​​

ლითონის საკვების ქილების სტრუქტურა და მასალები - ლითონის საკვების ქილების წარმოებისთვის ყველაზე ხშირად გამოყენებული მასალებია თუნუქის ფირფიტა, უკალო ფოლადი და პოლიმერით დაფარული ფოლადები.

თუნუქის ფირფიტა - თუნუქის ფირფიტა, როგორც წესი, ლითონის ფურცელია, რომლის ორივე მხარეს ელექტროლიტური კალის ფენაა დატანილი, რაც ხელს უშლის კოროზიას და ლითონების საკვებ პროდუქტში გადატანას. თუნუქის ფურცელზე ელექტროლიტური მოპირკეთება (ცხელი დაწნეხვისგან განსხვავებით) საშუალებას იძლევა, აბსოლუტურად აკონტროლოთ თუნუქის საფარის სასურველი სისქე. თუნუქის ფირფიტა შედარებით იაფი, ძალიან გამძლე, მაგნიტური და გადამუშავებადია. თუმცა, ქილის ლითონზე ელექტროლიტური მოპირკეთებული თუნუქის ფენა ზოგჯერ რეაგირებს შიგთავსთან. განსაკუთრებით მაღალი მჟავიანობის მქონე საკვები, როგორიცაა ხილი და ბოსტნეული. ამის გამოსწორება შესაძლებელია პოლიმერული საფარის წასმით.

პოლიმერით დაფარული ფოლადი – ძირითადად, ფოლადის ქილები, რომლებიც დაფარულია სპეციფიკური, პლასტმასის პოლიმერით, როგორიცაა პოლივინილიდენფტორიდი (PVDF), პერფტორალკოქსიალკანი (PFA), პოლიეთილენტერეფტალატი (PET) და პოლიპროპილენი (PP), როგორც დამცავი საფარი. ლითონები არ არის ინერტული საკვები პროდუქტების მიმართ, განსაკუთრებით კი უფრო მჟავე ხილისა და ბოსტნეულის მიმართ. ამ მიზეზით, პოლიმერით დაფარული ფოლადები უზრუნველყოფს დამატებით დაცვას პროდუქტთან ურთიერთქმედებისა და ქილის კოროზიისგან. რითაც აუმჯობესებს სიახლის და გემოს შენარჩუნებას.

უჟანგავი ფოლადი – უჟანგავი ფოლადი უკიდურესად კოროზიისადმი მდგრადი და ქიმიურად ინერტულიცაა. რაც მას იდეალურს ხდის საკვები პროდუქტების შესაფუთად. თუმცა, უჟანგავი ფოლადი ძვირია და, როგორც წესი, მხოლოდ უფრო დიდი, ნაყარი კონტეინერებისთვის (მაგალითად, ლუდისა და ღვინის კასრებისთვის) გამოიყენება.

ჰიბრიდული კონტეინერები – უფრო ახალი ტექნოლოგია, რომელიც მაღალი ბარიერის მქონე პლასტმასის მსუბუქ წონასა და მრავალფუნქციურობას ალუმინის სტაბილურობასა და სიმტკიცესთან ერთად უზრუნველყოფს. (კონტეინერის კედლების ჩამონგრევა, რომელიც ცნობილია როგორც „პანელიზაცია“, ჰიბრიდულ კონტეინერებზე იშვიათია). ჰიბრიდული კონტეინერების გაცხელება შესაძლებელია მიკროტალღურ ღუმელში, აქვთ ხანგრძლივი შენახვის ვადა და წარმოადგენენ შესანიშნავ ბარიერულ შესაძლებლობებს სინათლის, აირებისა და ტენიანობის მიმართ.

ორნაწილიანი, ანუ გადაჭიმული ქილები (DRD) – ეს ქილები ორი ნაწილისგან მზადდება. კორპუსი და თავსახური. კორპუსი იქმნება ლითონის ფურცლის წინასწარ ჩამოყალიბებულ ფორმაში დაჭერით ან დაშტამპვით „ჭიქების პრესის“ სახელით ცნობილი მანქანის მეშვეობით. ერთადერთი ნაკერი ზედა ბოლოშია. სადაც თავსახური დაჭერილი და დაკეცილი იქნება ქილის პროდუქტით შევსების შემდეგ.

სამნაწილიანი, ანუ შედუღებული ნაკერიანი ქილები – სამნაწილიანი, შედუღებული ნაკერიანი ქილა შედგება ლითონის ფურცლისგან დამზადებული „კორპუსისგან“, რომელიც მილშია გახვეული ბოლოების შეერთებამდე. შემდეგ ისინი ერთმანეთს ედუღება. ქვედა ბოლო მილის ერთ ბოლოზე იჭედება და იკუმშება, რის შემდეგაც ჰერმეტულად იხურება. ახალი ქილის მეორე ბოლო კი რგოლთან მიმაგრებულია ფლანგით, რათა მომხმარებელმა შეძლოს თავსახურის დაჭერა პროდუქტით შევსების შემდეგ. სამნაწილიანი ქილების დამზადება შედარებით მარტივია ნებისმიერ სიმაღლესა და დიამეტრზე და, როგორც წესი, უფრო იაფია.